OpenClaw - Personalny Asystent AI

🇵🇱->🇬🇧 Go to english version of this post / Przejdź do angielskiej wersji tego wpisu

Spis treści:

Wstęp
Serwer VPS - ciało asystenta
Model AI - mózg asystenta
- Pozyskanie klucza API z Google AI Studio
Uruchamiamy kontener Dockera - narodziny asystenta
Panel sterowania - zarządzanie asystentem
Pierwsza rozmowa
Modele zastępcze
Osobowość asystenta
Narzędzia i umiejętności asystenta
Kanał komunikacji
Baw się
Aktualizacja - moje pierwsze wrażenia

Wstęp

Większość z nas przywykła do interfejsów takich jak ChatGPT czy Gemini — to genialne „mózgi w słoiku”. Potrafią pisać, analizować i doradzać, ale rzadko kiedy mogą faktycznie zrobić “coś” poza oknem przeglądarki. OpenClaw zmienia tę dynamikę, przesuwając granicę od pasywnych chatbotów do autonomicznych agentów.

Czym jest OpenClaw?

OpenClaw to otwartoźródłowy asystent AI, którego głównym zadaniem jest działanie proaktywne. W przeciwieństwie do standardowych czatów, które czekają na pytanie, OpenClaw posiada tzw. heartbeat (z ang. tętno) – potrafi sam monitorować zadania, przypominać o terminach czy reagować na zmiany w cyfrowym otoczeniu swojego “pana” (użytkownika) bez jego bezpośredniej ingerencji w danej chwili.

Krótka historia i viralowy sukces

Projekt narodził się pod koniec 2025 roku jako dzieło Petera Steinbergera. Zanim zyskał finalną (czy aby na pewno…?) nazwę, przeszedł przez kilka etapów ewolucji. Znany był wcześniej jako WhatsApp Relay, Clawdbot czy Moltbot. Stał się viralem na przełomie 2025 i 2026 roku dzięki swojej prostocie – zamiast kolejnej aplikacji, korzystasz z niego tam, gdzie już jesteś: na WhatsApp, Telegram czy Discord (i nie tylko). O potencjale projektu najlepiej świadczy fakt, że w lutym 2026 roku twórca OpenClaw został zwerbowany do zespołu OpenAI, choć sam projekt pozostaje dostępny dla społeczności. Ja osobiście mam (pewnie naiwną) nadzieję, że nie zaora to tego projektu.

Kluczowe różnice Agent vs Chatbot

Podstawowa różnica to dostęp do systemu na poziomie podobnym do fizycznego użytkownika. Standardowe czaty działają w bezpiecznej piaskownicy na serwerach korporacji. Ba, niektóre LLM nie mają nawet dostępu do Internetu w czasie rzeczywistym. OpenClaw działa tam, gdzie go postawisz, np. na własnym serwerze VPS i co najważniejsze może mieć pełen dostęp do zasobów tego serwera. Chodzi mi tutaj o to, że przykładowo może on korzystać z przeglądarki i normalnie logować się na serwisy wykorzystując dostarczone mu dane do uwierzytelnienia.

Cecha	Standardowy Chatbot (ChatGPT/Gemini)	OpenClaw
Interakcja	Reaktywna (czeka na prompt)	Proaktywna (sam inicjuje kontakt)
Środowisko	Zamknięte, chmurowe	Lokalne/VPS, pełny dostęp do plików
Możliwości	Generowanie treści, analiza	Wykonywanie realnych zadań
Prywatność	Dane na serwerach dostawcy	Pełna kontrola nad logami i pamięcią
Interfejs	Dedykowana aplikacja/web	Komunikatory (WhatsApp, Telegram, Discord itp.)

Co potrafi OpenClaw?

Dzięki wykorzystaniu Model Context Protocol (MCP), OpenClaw ma dostęp do setek umiejętności, które nazywane są skillami. Tworzone są one społecznościowo jak znane w programowaniu biblioteki. Przykładami takich skilli są:

Zarządzanie kalendarzem i e-mailami w sposób autonomiczny.
Pobieranie dane z systemów zewnętrznych (np. KSeF hehe) i przetwarzać je dalej.
Samodzielnie pisanie skryptów, instalowanie ich na serwerze i uruchamianie.
Kupowanie biletów do kina.
Zarządzanie Twoim kontem na Tinderze (było o tym głośno w kontekście OpenClaw właśnie).

Ale uwierz mi, że powyższe przykłady to naprawdę kropla w morzu i każdy kto chociaż zajrzy do biblioteki dostępnych możliwości złapie się za głowę.

Po co to komu?

No wiadomo, takim nerdom jak my. Poza tym, kto nie chciałby mieć swojego przydupasa, który zrobi (prawie) wszystko o co zostanie poproszony, a do tego jest chodzącą encyklopedią, bo przeczytał 90% Internetu. Taki asystent może być wirtualnym członkiem zespołu deweloperskiego i pisać kod na poziomie seniora, ale możesz także do niego napisać na Telegramie “typie, zorganizuj mi wyjazd do Warszawy”, a on zarezerwuje Ci bilety na pociąg, sprawdzi pogodę i powie jak masz się ubrać, ustawi przypomnienia i powiadomi wszystkich ziomków ze stolicy, że w następny piątek będziesz w promieniu 10km od nich gotowy na strzelenie piwka.

Z tego wpisu dowiesz się

Za chwilę przeczytasz coś w rodzaju Proof of Concept, w którym pokażę jak możliwie najtaniej uruchomić działającego bota OpenClaw. Chodzi o pokazanie jak to zrobić i sprawdzenie czy to działa, a nie uruchomienie zoptymalizowanego środowiska idealnego do jakiegoś konkretnego zadania. OpenClaw jest na tyle wszechstronnym narzędziem, że ma praktycznie nieskończoną liczbę różnych zastosowań. To co może zrobić ograniczane jest w zasadzie tylko wyobraźnią operatora. Dlatego ja pokażę mniej więcej co to jest, jak to uruchomić i ewentualnie jak można później rozwinąć to środowisko, a to do czego i jak to narzędzie zostanie wykorzystane pozostawię już Tobie, drogi Czytelniku.

Reasumując, w tym wpisie:

przeprowadzę Cię za rączkę przez proces wynajmu serwera VPS, którego cena to zaledwie 5 dolarów miesięcznie (!),
następnie odpowiednio skonfigurujemy razem ten serwer,
pozyskamy darmowy dostęp do API podstawowych modeli Gemini z Google AI Studio,
uruchomimy kontener Dockera z botem w środku,
przeprowadzimy podstawową konfigurację,
sprawdzimy czy działa,
rozważymy opcje rozbudowy środowiska.

Z tego wpisu NIE dowiesz się

Chcę od razu na wstępie wyłożyć karty na stół i powiedzieć co nie będzie zawarte w ramach tego wpisu, żeby potem ktoś mi nie powiedział, że przeczytał 70 tysięcy znaków i tylko zmarnował czas, bo nie znalazł tego co szukał.

A zatem… nie pokażę tutaj szczegółowej konfiguracji ani żadnego konkretnego zastosowania takiego asystenta, bo po pierwsze każdy ma inne potrzeby, po drugie sam nie jestem jeszcze pewien czy wiem do czego go użyję, a po trzecie ten wpis i bez tego będzie nieprzyjemnie długi. Zostawmy sobie wątki do poruszenia w przyszłych wpisach, bo jeżeli naprawdę polubię się z OpenClaw, a widzę na to spore szanse, to nie omieszkam sowicie opisać każdego aspektu tej koegzystencji.

Zapinaj pasy…

… bo lecimy z tematem! Przygotuj picie, przekąski i jeżeli nie masz certyfikatu z kursu szybkiego czytania to rozważ również zaopatrzenie się w nocnik, bo nie będzie to krótki wpis. Obiecuję od tego momentu być w miarę skupiony na merytoryce, bez zbędnego p… :)

Serwer VPS - ciało asystenta

Rejestracja w Hetzner

W celu utworzenia konta na Hetzner przechodzimy do formularza rejestracyjnego.
Podajemy adres e-mail, hasło (dwa razy), akceptujemy regulamin i naciskamy przycisk Continue.
Na maila zostanie nam wysłany link do aktywacji konta, więc przechodzimy do naszego klienta poczty i odszukujemy go. Ciekawostka - u mnie coś nie zadziałało za pierwszym razem i maila dostałem dopiero po drugim wpisaniu tych samych danych, oczywiście.
Link z maila przeniesie nas do dalszej części formularza rejestracyjnego. W tym miejscu musimy:
- wybrać typ konta - Individual,
- Title, czyli tytuł - do wyboru Pan (Mr.) lub Pani (Ms.), ale można po prostu zostawić None,
- First Name - imię,
- Surname - nazwisko,
- nacisnąć przycisk Continue.
Kolejna strona dotycząca danych kontaktowych:
- Street / House number - ulica,
- Postal code - kod pocztowy,
- City - miasto (uwaga: nie przyjęło mi polskich znaków, więc zakładam, że w polu ulica mogło być podobnie),
- Country - kraj,
- VAT ID - NIP, nieobowiązkowe bo dotyczy raczej tylko przedsiębiorców,
- Phone - numer telefonu (wydaje mi się, że trzeba go poprzedzić +48),
- Mobile phone - numer komórkowy to jakiś mocny przeżytek z czasów telefonów stacjonarnych, dlatego opcjonalne i pozostawiamy puste,
- naciskamy przycisk Continue.
Następny krok dotyczy metody rozliczania:
- wybieramy walutę - W przypadku innych usług często jest tak, że z duetu euro-dolar warto jest wybrać dolara, bo usługi kosztują np. 5 dolarów lub 5 euro, gdzie nie pamiętam czasów kiedy dolar był droższy od euro, jednakże w tym przypadku Hetzner przelicza kwoty i wychodzi praktycznie to samo, więc wybierz tę walutę, która Ci bardziej pasuje, może Twój bank ma jakiś preferencyjny przelicznik dla którejś za walut (?), ja wybrałem dolara,
- mamy trzy metody płatności - tradycyjny przelew, karta kredytowa i PayPal, ja wybrałem kartę kredytową i podałem dane mojej wirtualnej karty prepaid (przedpłacona, czyli ma tyle środków ile na nią wpłacę i nie więcej, co jest bezpieczne) w Revolut, którą mam specjalnie na takie potrzeby
  - Card holder - wpisujemy imię i nazwisko widniejące na karcie,
  - Credit card - wybieramy typ karty, czyli Visa, MarsterCard lub American Express,
  - Card number - numer karty,
  - Expires Month / Year - miesiąc i rok do kiedy karta jest ważna,
  - CVC code - 3-cyfrowy kod CVC zabezpieczający karty,
  - zdecyduj czy chcesz zapisać dane karty, żeby w przyszłości nie wprowadzać ich ponownie i jeżeli tak to zaznacz opcję Hetzner Online has my permission to save my credit card data on my account and to use this information to pay open invoices.
- naciskamy przycisk Complete,
- to spowoduje konieczność potwierdzenia dodania karty, w moim przypadku poprzez aplikację Revolut (dostałem powiadomienie i potwierdziłem).
Sukces. Dostajemy potwierdzenie, że pomyślnie przeszliśmy proces rejestracji.
JEDNAKŻE, mocno rekomendowane jest dodanie dodatkowego zabezpieczenia 2FA, dlatego polecam kliknąć Enable 2FA. Oczywiście nie musisz tego robić i możesz ppo prostu olać tę rekomendację i przejść od razu do punktu 15.
Zostaniemy przeniesieni do ustawień konta, gdzie ponownie naciskamy żółty przycisk Enable 2FA.
Wyskoczy okno, w którym mamy podać hasło do konta i zaznaczyć okienko poprzez które potwierdzamy, iż rozumiemy, że jeżeli stracimy kod odzyskiwania to Hetzner przyśle nam nowy pocztą i nie zrobi tego w żaden inny sposób. Potwierdzamy to wszystko przyciskiem Enable 2FA (ile można…?).
Zapisujemy w bezpiecznym miejscu wyświetlony na ekranie LOGIN i KEY. Możemy je także wydrukować korzystając z przycisku. Po czym naciskamy na dole Set up authentication.
Wybieramy metodę zabezpieczenia. Jeżeli masz Yubikey to użyj go, a jeżeli nie to możesz wybrać Mobile device, a do tego potrzebujesz telefonu z odpowiednią aplikacją np. Ente Auth, którą polecam. Opiszę jak to zrobić właśnie tą drugą metodą.
Odpalamy Ente Auth, naciskamy przycisk plusa aby dodać nowy element i wybieramy Zeskanuj kod QR. Udzielamy aplikacji dostęp do aparatu i skanujemy kod QR wyświetlony na stronie Hetznera. W tym momencie w aplikacji na telefonie pojawi się nam już nowa pozycja. Wracamy do strony Hetznera i wpisujemy:
- Description - jakiż krótki opis, którym nazwiemy nasze urządzenie, możesz wpisać coś ala Ente Auth Pixel 9a,
- Account password - hasło do konta Hetzner,
- New generated OTP - aktualny kod OTP wyświetlany w aplikacji Ente Auth na telefonie,
- przycisk Add.
W tym momencie zostaniemy wylogowani i będziemy musieli zalogować się ponownie. Dlatego podajemy normalnie login i hasło oraz naciskamy oczywiście przycisk Login. To co widzimy teraz to właśnie ten dodatkowy krok, w którym musimy podać aktualny kod OTP z aplikacji Ente Auth na telefonie. Naciskamy przycisk Verify. Po pomyślnym zalogowaniu trafiamy ponownie do ustawień zabezpieczeń konta, gdzie widzimy, że dwuetapowe uwierzytelnienie zostało aktywowane. Nasze konto jest na pewno 100 razy bardziej bezpieczne z tym zabezpieczeniem niż z samym loginem i hasłem.
Po czasie Hetzner poprosił mnie mailowo o dodatkową weryfikację tożsamości, bo moje konto wzbudziło jakieś wątpliwości. Musiałem wejść w link podany w mailu (był to link do zakładki Verification w ustawieniach konta) i potwierdzić swoją tożsamość dokumentem (dowód osobisty, prawo jazdy, paszport i chyba coś jeszcze do wyboru…) oraz zdjęciem twarzy. Żeby było śmieszniej to automatyczna weryfikacja nie przeszła, bo chyba przytyłem, czy coś, i nie wyglądam jak na zdjęciu z dowodu zrobionym lata temu, więc musiałem dodatkowo czekać na weryfikację przez człowieka, co trwało na szczęście może tylko z minutę lub maksymalnie dwie. Na szczęście Hindus, który to weryfikował rozumiał, że ludzie się starzeją i rzadko jest to zmiana na lepsze. Krzysztofem Ibiszem czy Tomem Cruise to ja nie jestem.

Wybór serwera

Zdecydowałem się na Hetznera, bo nie znam firmy, która dostarcza serwery z lepszym współczynnikiem ceny do jakości. Mówiąc wprost - za maszyny o całkiem niezłych parametrach Hetzner chce naprawdę małe pieniądze, więc jest to opcja idealna, żeby przetestować jakieś rozwiązanie, nawet przez parę miesięcy.

Zobaczmy jak kształtuje się aktualna oferta. Polecam skorzystać z przycisku na górze, który pozwala ustawić język (English), walutę (ja wybrałem USD) i co najważniejsze kraj dla jakiego ma być liczony VAT, co pozwoli nam poznać ceny brutto, bo domyślnie prezentowane są ceny netto bez podatku, a to może być bardzo mylące.

Teraz możemy przejść do zakładki Cloud i zjechać do sekcji Prices. To co nas interesuje to serwery z kategorii Shared Cost-Optimized, czyli współdzielone, a przez to zoptymalizowane cenowo, a to po prostu ładniejsza nazwa na serwery dla cebulaków. Teraz już chyba nikt nie ma wątpliwości, że to właśnie to czego szukaliśmy. Możemy wybrać spośród dwóch lokalizacji, ale dla mnie Niemcy (Germany) są dość oczywistym wyborem ze względu na to, że w mojej ocenie serwerownia, z której się korzysta powinna być zawsze możliwie jak najbliżej, a Finlandia jest niewątpliwie dalej i do tego połączona przez kabel przebiegającym po dnie Bałtyku. Jesteśmy leniuchami i nie chce nam się bawić z problemami z IPv6, więc wybieramy opcję z IPv4 pomimo tego, że jest o 74 centy droższa.

Aktualna (na luty 2026) oferta Hetzner prezentuje się tak:

Oferta Hetzner

To co nas interesuje to najtańszy serwer CX23 z procesorem o 2 wirtualnych rdzeniach (VCPU), 4GB pamięci RAM i dyskiem SSD o pojemności 40GB. Taki serwer w momencie pisania tego wpisu kosztuje 5.03 USD miesięcznie (!), czyli przeliczając po aktualnym kursie jakieś 18 PLN z groszami. Trudno się nie zgodzić, że jest to atrakcyjna cena.

Wynajęcie serwera

Aby wynając wybrany serwer przechodzimy do konsoli użytkownika (Console), a konkretnie do zakładki Projects.
Naciskamy duży przycisk + New project.
W pole Name wprowadzamy nazwę projektu, ja wpisałem OpenClaw.
Do tak utworzonego projektu możemy teraz dodać serwer, dlatego w sekcji projektu OpenClaw naciskamy przycisk + CREATE SERVER.
Zostaniemy przeniesieni do konfiguratora, w którym ustawimy parametry serwera. Konfigurator przeprowadzi nas przez wszystkie opcje po kolei:
- Type - typ serwera, już wcześniej ustaliliśmy, że wybierzemy opcję Cost-Optimized (tj. dla cebulaczków), a do tego postawimy na architekturę x86, bo zależy nam na maksymalnej kompatybilności kosztem odrobiny większej wydajności, na koniec wybieramy z listy CX23,
- Location - lokalizacja serwera, wybrałbym Falkenstein, ale niestety nie był to możliwe ze względu na chwilowo (?) duży popyt, więc z braku laku biorę Nuremberg,
- Image - dobór systemu, ja polecam Ubuntu 24.04, bo jak już wcześniej wspomniałem zależy nam na maksymalnej kompatybilności, a Ubuntu jest jak zupa pomidorowa, większość ludzi (w tym przypadku oprogramowania) lubi ją,
- Networking - wybieramy Public IPv4, co jest dodatkowo płatne, ale już o tym rozmawialiśmy, oraz Public IPv6 co akurat jest w cenie, nie wybieramy natomiast Private networks
- SSH keys - w tej sekcji możemy utworzyć klucz SSH, ale jeżeli tego nie zrobimy to Hetzner wyśle nam po prostu hasło mailem co na ten moment nam odpowiada, bo kluczami SSH zajmiemy się później podczas konfigurowania serwera,
- Volumes - pomijamy, bo nasz serwer bazowo ma już 40GB pamięci na dane,
- Firewalls - pomijamy na tym etapie, bo zaporę sieciową stworzymy sobie z poziomu serwera, podczas jego konfiguracji,
- Backups - jeżeli ktoś jest zainteresowany dziennymi kopiami zapasowymi to ta opcja kosztuje dodatkowe 0.86 USD miesięcznie, ja nie potrzebuję, więc pominąłem tę sekcję,
- Placement groups - tutaj można utworzyć klastry serwerów, ale nam to jest niepotrzebne, więc pomijamy,
- Labels - jestem zbyt mało zorientowany, żeby wypowiedzieć się na temat tego co to jest, więc pomijam,
- Cloud config - jestem zbyt mało zorientowany, żeby wypowiedzieć się na temat tego co to jest, więc pomijam,
- Name - tutaj nadamy naszemu serwerowi nazwę, ja wpisałem openclaw-assistant
Konfiguracja powinna wyglądać mniej więcej tak:
Z taką konfiguracją możemy przystąpić do zakupu serwera. W tym celu naciskamy czerwony przycisk Create & Buy now.
Zostaniemy przeniesieni do listy naszych serwerów, gdzie pojawi się nowa (i jedyna) opcja, czyli serwer, który właśnie utworzyliśmy. Na początku będzie się przy nim kręcić kółko co oznacza, że trzeba chwilę poczekać na jego utworzenie. Jednak po chwili na dole wyskoczy zielony komunikat Server created, co oznacza, że nasz poligon doświadczalny jest już gotowy.

Połączenie przez SSH do serwera

Serwer gotowy, więc pora zajrzeć na maila, gdzie powinna już znajdować się wiadomość ze wszystkimi informacjami potrzebnymi do połączenia się z nim. Powinna ona wyglądać mniej więcej tak:

Your new server

Your server "openclaw-assistant" was created!

You can access your server with the following credentials:
 
IPv4	      ADRES_IPV4/32
IPv6	      ADRES_IPV6/64
User	      root
Password	  OCENZUROWANE_HASŁO
	
You will be prompted to change your password on your first login.

To improve security, we recommend that you add an SSH key when creating a server. This way, no root password will be set and this e-mail won't be generated. 

Z tego maila będziemy dalej potrzebować ADRES_IPV4 oraz OCENZUROWANE_HASŁO. Spróbujmy teraz połączyć się z serwerem.

Na swoim komputerze otwieramy terminal i wpisujemy:
```
 ssh root@ADRES_IPV4
```

Powinniśmy zobaczyć taki komunikat:

	
 The authenticity of host 'ADRES_IPV4 (ADRES_IPV4)' cant be established.
 ED25519 key fingerprint is SHA256: CENZURA.
 This key is not known by any other names.
 Are you sure you want to continue connecting (yes/no/[fingerprint])?
	

Musimy na to odpowiedzieć wpisując yes i nacisnąć ENTER.
Rezultatem będzie komunikat informujący, że adres naszego serwera został dodany do listy znanych hostów i następnym razem zostanie rozpoznany poprzez swój fingerprint (odcisk palca) i nie będzie konieczne potwierdzenie autentyczności.
```
 Warning: Permanently added 'ADRES_IPV4' (ED25519) to the list of known hosts.
 Connection closed by ADRES_IPV4 port 22
```
Połączenie zostanie przerwane, więc musimy jeszcze raz skorzystać z komendy:
```
 ssh root@ADRES_IPV4
```
Powita nas prośba o podanie hasła, więc wpisujemy OCENZUROWANE_HASŁO i potwierdzamy ENTERem. Uwaga: jeżeli nie masz doświadczenia z SSH to zdziwić Cię może to, że podczas wpisywania hasła nic się nie dzieje, tj. nie pojawiają się nawet gwiazdki, tak ma być i jest to porządane działanie, wpisz po prostu hasło i nie przejmuj się tym.

Jeżeli niczego nie pomyliliśmy to powinniśmy skutecznie nawiązać połączenie i zostać powitani czymś w rodzaju:

 You are required to change your password immediately (administrator enforced).
 Welcome to Ubuntu 24.04.3 LTS (GNU/Linux 6.8.0-90-generic x86_64)

 * Documentation:  https://help.ubuntu.com
 * Management:     https://landscape.canonical.com
 * Support:        https://ubuntu.com/pro

 System information as of Thu Feb 19 07:43:22 PM UTC 2026

 System load:              0.16              
 Processes:                127
 Usage of /:               4.1% of 37.23GB   
 Users logged in:          0
 Memory usage:             5%                
 IPv4 address for eth0:    ADRES_IPV4
 Swap usage:               0%                
 IPv6 address for eth0:    ADRES_IPV6

 Expanded Security Maintenance for Applications is not enabled.

 62 updates can be applied immediately.
 43 of these updates are standard security updates.
 To see these additional updates run: apt list --upgradable

 Enable ESM Apps to receive additional future security updates.
 See https://ubuntu.com/esm or run: sudo pro status

 Changing password for root.
 Current password: 

Serwer jest tak skonfigurowany, że już podczas pierwszego połączenia wymusza na nas zmianę hasła dla administratora. To dobra praktyka, więc posłusznie stosujemy się do sugestii.
- najpierw wpisujemy stare OCENZUROWANE_HASŁO i potwierdzamy ENTERem,
- a później wpisujemy dwa razy NOWE_HASŁO każdorazowo potwierdzając ENTERem.

Aktualizacja systemu i pakietów

Podstawową konfigurację zaczniemy od zaktualizowania pakietów na serwerze. Wykorzystamy do tego gotowy skrypcik, który już wcześniej przedstawiałem w jednym z wpisów na tym blogu.

Wpisujemy komendę, która tworzy odpowiedni plik i otwiera go:
```
 nano /usr/local/sbin/aktualizacja.sh
```

W edytorze wklejamy poniższą treść:

    
 #!/bin/bash
 #Skrypt do aktualizacji systemu i pakietow z blog.tomaszdunia.pl
 echo 'Krok 1 - update'
 sudo apt update
 echo 'Krok 2 - upgrade'
 sudo apt upgrade -y
 echo 'Krok 3 - autoremove'
 sudo apt autoremove -y
 echo 'Krok 4 - clean'
 sudo apt clean
    

Wychodzimy z pliku kombinacją klawiszy Control (CTRL) + X, zostaniemy zapytani czy zapisać plik w takim stanie, potwierdzamy naciskając y, a na pytanie pod jaką nazwą zapisać wciskamy po prostu ENTER, bo nie chcemy jej zmieniać.
Nadajmy temu skryptowi uprawnienia do uruchamiania się:
```
 chmod +x /usr/local/sbin/aktualizacja.sh
```
Teraz wystarczy wpisać nazwę pliku jak komendę, aby rozpoczął się automatyczny proces aktualizacji i czyszczenia po niej:
```
 aktualizacja.sh
```
Po zakończonej tak dużej aktualizacji (zakładam, że sporo pakietów będzie nieaktualnych tuż po pierwszym uruchomieniu serwera) dobrze jest rozważyć restart serwera:
```
 reboot
```
Oczywiście utracimy połączenie z serwerem, więc będziemy musieli je nawiązać tak jak robiliśmy to wcześniej.

Tworzenie nowego użytkownika

Podstawą rozsądnego używania serwera VPS jest nie pracowanie na użytkowniku root. Dlatego utworzymy teraz zwykłego użytkownika i przydzielimy go do grupy mogącej wykonywać komendy administracyjne. To taki administrator, ale z dodatkową warstwą zabezpieczenia, bo przed wykonaniem komendy administracyjnej będzie musiał wpisać sudo i potwierdzić hasłem. To czasem wystarcza, żeby opamiętać się przed zrobieniem czegoś głupiego. Utworzenie takiego konta to standardowa praktyka. Nadamy mu nazwę manager.

Tworzymy użytkownika o nazwie manager:
```
 adduser manager
```
Serwer poinformuje nas, że utworzył nowego użytkownika i grupę, nadał im unikalne identyfikatory i utworzył katalog domowy. Zostaniemy także poproszeni o podanie dwukrotnie hasła dla nowego użytkownika.
Następnie kreator będzie chciał wyciągnąć od nas niepotrzebne dane typu imię i nazwisko, numer pokoju, telefon itp. co nas nie interesuje, więc wszystkie rubryki zostawiamy puste i tylko potwierdzamy ENTERem. To wszystko trzeba będzie jeszcze potwierdzić y.
Użytkownik utworzony, więc trzeba go teraz dodać do grupy administratorów:
```
 usermod -aG sudo manager
```

Firewall - zapora sieciowa

Skonfigurujmy zaporę sieciową. Dobrą praktyką jest na początek zablokować cały ruch przychodzący, odblokować cały ruch wychodzący i do tego otworzyć port 22 (domyślny dla SSH).

Zacznijmy od instalacji ufw (skrót od Uncomplicated Firewall, z ang. nieskomplikowana zapora ogniowa), to taka nakładka na iptables, która trochę umila tworzenie reguł zapory:
```
 apt install ufw
```
Teraz wykonamy parę komend jedna po drugiej. Wyłączamy firewall w celu zmiany jego ustawień:
```
 ufw disable
```
Zresetujemy (wyczyścimy) wszystkie reguły, żeby zacząć zupełnie od nowa, będzie trzeba to potwierdzić y:
```
 ufw reset
```
Zablokujemy cały ruch przychodzący:
```
 ufw default deny incoming
```
Odblokujemy cały ruch wychodzący:
```
 ufw default allow outgoing
```
Otworzymy port 22 dla połączeń SSH:
```
 ufw allow 22
```
Włączymy zaporę, trzeba potwierdzić y:
```
 ufw enable
```
Teraz nawet jeżeli coś zepsuliśmy to nie utracimy połączenia z serwerem, a co najwyżej nie będziemy mogli się do niego połączyć po przerwaniu połączenia. Dlatego korzystajmy z chwili i sprawdźmy jeszcze drugi raz czy wszystko jest ustawione tak jak tego chcieliśmy:
```
 ufw status verbose
```

Wynik tej komendy musi być następujący:

 Status: active
 Logging: on (low)
 Default: deny (incoming), allow (outgoing), disabled (routed)
 New profiles: skip

 To          Action      From
 --          ------      ----
 22          ALLOW IN    Anywhere                  
 22 (v6)     ALLOW IN    Anywhere (v6)

Jeżeli wszystko się zgadza co do znaku to możesz być spokojny.
Sprawdźmy jeszcze czy aby na pewno ufw będzie uruchamiać się wraz z systemem po każdym restarcie. Zajrzyjmy do pliku:
```
nano /etc/ufw/ufw.conf
```

Wewnątrz powinniśmy znaleźć następującą treść:

	
# /etc/ufw/ufw.conf
#
# Set to yes to start on boot. If setting this remotely, be sure to add a rule
# to allow your remote connection before starting ufw. Eg: 'ufw allow 22/tcp'
ENABLED=yes

# Please use the 'ufw' command to set the loglevel. Eg: 'ufw logging medium'.
# See 'man ufw' for details.
LOGLEVEL=low
	

Istotna dla nas jest zmienna ENABLED. Jej wartość ma być yes a linijka, w której występuje nie może być zakomentowana (bez # na początku).
Z pliku wychodzimy kombinacją Control (CTRL) + X.

Fail2Ban

To program, który chroni przed atakami typu brute force. Jeśli ktoś spróbuje odgadnąć hasło SSH kilka razy z rzędu i mu się nie powiedzie to Fail2Ban automatycznie zablokuje jego adres IP.

Instalujemy program:
```
 apt install fail2ban -y
```
Włączamy go:
```
 systemctl enable fail2ban --now
```

Klucze SSH

Nie będę dywagował dlaczego stosowanie kluczy SSH to zalecana praktyka. Po prostu pokażę jak to skonfigurować.

Zacznijmy jednak od wylogowania się z konta root:
```
 exit
```
Teraz połączmy się z kontem docelowym do zarządzania serwerem, żeby sprawdzić czy wszystko działa prawidłowo:
```
 ssh manager@ADRES_IPV4
```
Pamiętaj, że teraz musisz wpisać to hasło, które zostało podane przy tworzeniu tego użytkownika, a nie hasło roota.
Jeżeli udało się połączyć i uwierzytelnić to znaczy, że wszystko jest OK i znowu możemy się rozłączyć i wrócić do terminala lokalnego:
```
 exit
```
Utwórzmy teraz parę kluczy SSH (komenda do wykonania na komputerze lokalnym!):
```
 ssh-keygen -t ed25519 -C openclaw-assistant
```
Skrypt zapyta o ścieżkę i nazwę pliku, w którym ma zostać zapisany klucz. Nam pasuje wartość domyślna, więc tylko potwierdzamy ENTERem:
```
 Enter file in which to save the key (/root/.ssh/id_ed25519): 
```
Następnie poprosi o ustawienie hasła zabezpieczającego klucz, polecam to zrobić, ale niech to będzie coś raczej prostego co będzie nam łatwo zapamiętać, to tylko dodatkowa warstwa zabezpieczenia na wypadek, gdyby nasz komputer z kluczem na dysku trafił w niepowołane ręce i to w dodatku odblokowany. Dla mnie to scenariusz, w którym utrata kluczy SSH będzie moim najmniejszym problemem, więc przymykam oko na taki wektor ataku. Stąd proste hasło. Możesz także nie ustawiać hasła w ogóle i po prostu pominąć ten krok naciskając dwa razy ENTER.
```
 Enter passphrase (empty for no passphrase): 
 Enter same passphrase again: 
```
Wyślijmy teraz świeżo wygenerowane klucze na serwer VPS:
```
 ssh-copy-id manager@ADRES_IPV4
```
Ten jeden ostatni raz zostaniemy poproszeni o podanie hasła użytkownika manager przy logowaniu. Klucze wysłane i teraz można już przetestować logowanie bez konieczności podawania hasła:
```
 ssh manager@ADRES_IPV4
```
Teraz wykonamy dwa ważne kroki - wyłączymy logowanie hasłem, czyli od teraz będzie można dostać się na serwer tylko posiadając klucz prywatny SSH, oraz wyłączymy możliwość zalogowania się na konto root. W tym celu edytujemy plik:
```
 sudo nano /etc/ssh/sshd_config
```
Odszukujemy parametry PermitRootLogin, PubkeyAuthentication i PasswordAuthentication (uwaga - nie będą obok siebie), sprawdzamy czy nie są zakomentowane (mają nie miec # na początku linii) i zmieniamy ich wartości na takie jak poniżej:
```
PermitRootLogin no
...
PubkeyAuthentication yes
...
PasswordAuthentication no
```
Zapisujemy i opuszczamy plik - Control (CTRL) + X, później y i ENTER.
Resetujemy proces ssh, żeby wprowadzić zmiany:
```
sudo service ssh restart
```

Model AI - mózg asystenta

Do OpenClaw można podpiąć wiele różnych modeli LLM. Podobno najlepiej działa z Claude Sonnet od Anthropic, ale jest to płatne rozwiązanie i to w dodatku rozliczane na podstawie użycia (cena za tokeny), co trochę gryzie mi się z ideą robienia tego na próbę, a więc możliwie jak najtaniej. Na ratunek przychodzi tutaj Google Gemini, które w ramach planu Free tier w Google AI Studio jest rozwiązaniem darmowym i wystarczy do naszego zastosowania. Śmierdzi podejrzanie prawda? Można to sobie tłumaczyć walką Google z konkurencją OpenAI i Anthropic, ale nie ukrywajmy, że tak naprawdę nie ma nic za darmo, bo korzystając z planu Free Tier w Google AI Studio tak naprawdę płacimy walutą w postaci naszych danych, które zostaną wykorzystane do szkolenia modeli molocha. Oczywiście będą zanonimizowane i tak dalej… Jak to mówią za darmo to i ocet słodki, a my przecież jesteśmy tutaj, żeby sprawdzić jak to w ogóle działa. Poza tym nie wiem jak Wy, ale ja nie planuję w tym eksperymencie tykać żadnych poufnych danych, więc trochę mi to zwisa czy ktokolwiek będzie analizował durnoty, które wrzucę w testowanego asystenta.

Jeżeli OpenClaw okaże się niesamowitym wynalazkiem to później możemy się łatwo przepiąć na Claude lub w ogóle skorzystać z OpenRouter, co pozwoli płynnie przełączać się pomiędzy różnymi modelami.

Warto jeszcze wspomnieć, że darmowy plan od Google posiada oczywiście limity użycia:

RPM (Requests Per Minute) - limit zapytań na minutę,
TPM (Tokens Per Minute) - limit słów/danych (tokenów) na minutę,
RPD (Requests Per Day) - limit zapytań na dobę.

Limity dostępne dla swojego konta można sprawdzić w Dashboard -> Rate Limit. Polecam skupić się na sekcji Rate limits by model i posortować tabelę po nazwie modelu, czyli kolumnie Model. Jest tam sporo różnych modeli, ale nas interesują w zasadzie tylko te podpisane Gemini, czyli z kategorii Text-out models. Na moment pisania tego wpisu limity dla planu Free tier wyglądają dla mnie następująco:

Model	Category	RPM	TPM	RPD
Gemini 2.5 Flash	Text-out models	0 / 5	0 / 250K	0 / 20
Gemini 2.5 Pro	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0
Gemini 2 Flash	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0
Gemini 2 Flash Exp	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0
Gemini 2 Flash Lite	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0
Gemini 2 Pro Exp	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0
Gemini 3 Flash	Text-out models	0 / 5	0 / 250K	0 / 20
Gemini 2.5 Flash Lite	Text-out models	0 / 10	0 / 250K	0 / 20
Gemini 3 Pro	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0
Gemini 3.1 Pro	Text-out models	0 / 0	0 / 0	0 / 0

Jak widzisz ograniczenia są dość srogie. W darmowym planie mamy dostęp w zasadzie tylko do trzech modeli:

Gemini 2,5 Flash
Gemini 3 Flash
Gemini 2.5 Flash Lite

Do tego jeżeli chodzi o limity to mamy 5-10 zapytań na minutę, 250k tokenów (to akurat mówi niewiele) i jedynie 20 zapytań na dobę. To bardzo kiepsko, ale na przetestowanie bota powinno wystarczyć.

Pozyskanie klucza API z Google AI Studio

Wchodzimy na stronę Google AI Studio i naciskamy przycisk Get started w prawym górnym rogu.
Logujemy się naszym kontem Google.
Z menu po lewej na dole wybieramy Get API key.
Naciskamy przycisk Create API key znajdujący się na górze po prawej.
W pole Name your key wpisujemy nazwę dla klucza, może to być np. OpenClaw Assistant. Z listy Choose an imported project wybieramy + Create project, nadajemy mu nazwę np. OpenClaw Project i naciskamy Create project. Następnie naciskamy Create key.
Na liście kluczy pojawi się pozycja o nazwie, którą wpisaliśmy. Po prawej stronie mamy kilka ikon, a pierwsza od lewej nazywa się Copy API key i to właśnie z tego korzystamy.
Skopiowany klucz zapisujemy w bezpiecznym miejscu.

Uruchamiamy kontener Dockera - narodziny asystenta

Pora przejść do działania. OpenClaw ma nawet w dokumentacji specjalny podrozdział dotyczący uruchamiania usługi w oparciu o Docker na serwerze Hetzner. Będziemy się na nim bazować.

Przygotowanie Dockera

Wracamy do serwera VPS i logujemy się na użytkowniku manager:
```
 ssh manager@ADRES_IPV4
```

Instalujemy potrzebne pakiety - Docker, Docker Compose i Git:

 sudo apt install -y docker.io docker-compose-v2 git

Aby zarządzać kontenerami bez konieczności pisania w kółko sudo przed poleceniami dodamy użytkownika manager do grupy docker:
```
 sudo usermod -aG docker manager
```
Aby nowe uprawnienia zaczęły działać musimy się wylogować komendą exit i połączyć ponownie do serwera:
```
 ssh manager@ADRES_IPV4
```

Pobranie repozytorium OpenClaw

Przed wykonaniem następnego polecenia sprawdź czy w momencie kiedy to czytasz poniższy link jest dalej aktualny. Piszę o tym, bo z projektem OpenClaw było już tak, że 3 czy 4 razy zmieniana była nazwa, a raz nawet osobom trzecim udało się przejąć domenę projektu, co jest szalenie niebezpiecznym procederem. Jeżeli masz wątpliwość to zawsze śmiało możesz napisać do mnie bezpośrednio na Mastodon lub w komentarzu do tego wpisu. Gdy już wiemy, że mamy dobry link do repozytorium to pobieramy je na swój serwer:
```
 git clone https://github.com/openclaw/openclaw.git
```
Przechodzimy do pobranego folderu:
```
 cd openclaw
```

Konfiguracja środowiska

Teraz definiujemy stały katalog. Docker usuwa dane przy restarcie. Aby bot zachował pamięć (loginy, ustawienia itp.), musimy utworzyć odpowiedni folder na serwerze, w którym będą one utrzymywane na stałe:
```
 mkdir -p /home/manager/.openclaw/workspace
```
Musimy jeszcze nadać im odpowiednie uprawnienia wewnętrznego użytkownika kontenera (UID 1000):
```
 chown -R 1000:1000 /home/manager/.openclaw
```
Skonfigurujmy środkowisko. W tym celu tworzymy plik .env:
```
 nano .env
```

Jako treść pliku wklejamy:

 OPENCLAW_IMAGE=openclaw:latest
 OPENCLAW_GATEWAY_TOKEN=TWÓJ_TOKEN
 OPENCLAW_GATEWAY_BIND=lan
 OPENCLAW_GATEWAY_PORT=18789
 OPENCLAW_CONFIG_DIR=/home/manager/.openclaw
 OPENCLAW_WORKSPACE_DIR=/home/manager/.openclaw/workspace
 GOG_KEYRING_PASSWORD=TWÓJ_KLUCZ
 XDG_CONFIG_HOME=/home/node/.openclaw
 GEMINI_API_KEY=KLUCZ_API_GEMINI

Nie zamykamy jeszcze pliku, bo konieczne jest w nim zmodyfikowanie trzech rzeczy:
- TWÓJ_TOKEN - zamiast tego wpisz jakiś skomplikowany ciąg znaków, który zapiszesz również w swoim menedżerze haseł, będzie to hasło dostępowe do panelu sterowania (Control UI) bota.
- TWÓJ_KLUCZ - zamiast tego wpisz jakiś skomplikowany ciąg znaków, który zapiszesz również w swoim menedżerze haseł, będzie to klucz, którym zaszyfrowane zostaną dane w stałym katalogu (...)/.openclaw/workspace, który utworzyliśmy wcześniej, dzięki temu nawet jeżeli ktoś włamie się na VPS i skopiuje ten folder to nie odczyta poufnych danych tam przechowywanych.
- KLUCZ_API_GEMINI - zamiast tego podaj klucz API, który wcześniej skopiowaliśmy z Google AI Studio.
- UWAGA - przy generowaniu tokenu i klucza uważaj, aby w ciągu znaków nie było znaku $, bo wykrzaczyło mi to kontener przy jego budowie i straciłem chyba z godzinę poszukując problemu.
Teraz już możemy zapisać i zamknąć plik konfiguracyjny środowiska - Control (CTRL) + X, później y i ENTER.
Zanim zbudujemy kontener musimy jeszcze zmodyfikować domyślny plik docker-compose.yml, bo nasz przypadek różni się nieco od tego założonego jako domyślny w głównym repozytorium.
Przed modyfikacją pliku lepiej jest zrobić jego kopię zapasową, żeby w razie czego można było odnieść się do jego pierwotnej treści:
```
 cp docker-compose.yml docker-compose-old-backup.yml
```
Otwieramy w edytorze plik docker-compose.yml:
```
 nano docker-compose.yml
```

Prawidłowa treść powinna być następująca:

	
services:
openclaw-gateway:
    image: ${OPENCLAW_IMAGE}
    build: .
    restart: unless-stopped
    env_file:
    - .env
    environment:
    - HOME=/home/node
    - NODE_ENV=production
    - TERM=xterm-256color
    - OPENCLAW_GATEWAY_BIND=${OPENCLAW_GATEWAY_BIND}
    - OPENCLAW_GATEWAY_PORT=${OPENCLAW_GATEWAY_PORT}
    - OPENCLAW_GATEWAY_TOKEN=${OPENCLAW_GATEWAY_TOKEN}
    - GOG_KEYRING_PASSWORD=${GOG_KEYRING_PASSWORD}
    - XDG_CONFIG_HOME=${XDG_CONFIG_HOME}
    - PATH=/home/linuxbrew/.linuxbrew/bin:/usr/local/sbin:/usr/local/bin:/usr/sbin:/usr/bin:/sbin:/bin
    volumes:
    - ${OPENCLAW_CONFIG_DIR}:/home/node/.openclaw
    - ${OPENCLAW_WORKSPACE_DIR}:/home/node/.openclaw/workspace
    ports:
    # Recommended: keep the Gateway loopback-only on the VPS; access via SSH tunnel.
    # To expose it publicly, remove the `127.0.0.1:` prefix and firewall accordingly.
    - "127.0.0.1:${OPENCLAW_GATEWAY_PORT}:18789"
    command:
    [
        "node",
        "dist/index.js",
        "gateway",
        "--bind",
        "${OPENCLAW_GATEWAY_BIND}",
        "--port",
        "${OPENCLAW_GATEWAY_PORT}",
        "--allow-unconfigured",
    ]
	

Uruchomienie kontenera

Przyszła pora na zbudowanie kontenera:
```
 docker compose build
```
Teraz pozostaje czekać cierpliwie. W moim przypadku proces trwał 174 sekundy.
Jeżeli kontener został zbudowany pomyślnie (zielony komunikat built) to możemy spróbować go uruchomić:
```
 docker compose up -d openclaw-gateway
```
Sprawdźmy teraz czy kontener się uruchomił:
```
 docker ps
```
Na liście powinna pojawić się jedna pozycja o nazwie openclaw-openclaw-gateway-1, a w kolumnie Status powinno być Up ... informujące jaki czas temu kontener “wstał”.

Sprawdźmy jeszcze logi:

 docker compose logs -f openclaw-gateway

Jeżeli nie ma tam żadnych czerwonych napisów WARNING albo ERROR to może to znaczyć, że wszystko jest OK. Nie wymagam od nikogo rozumienia co tam jest napisane, bo sam na pewno nie rozumiem tego w pełni. Jeżeli masz wątpliwości to możesz mi podesłać treść logów, wrzucić je tutaj w komentarzu lub zapytać o to np. Gemini ( :-) ). Z logów wychodzimy kombinacją przycisków Control (CTRL) + C.

Panel sterowania - zarządzanie asystentem

Kontener został uruchomiony, więc pora wejść do jego środka i spróbować podjąć pierwszą próbę kontaktu z botem działającym wewnątrz. A konkretnie wejdziemy do panelu, z którego poziomu będziemy zarządzać botem.

Tunel SSH

Ze względów bezpieczeństwa zablokowaliśmy wcześniej dostęp do serwera z zewnątrz (poza portem 22, czyli SSH). Dlatego, aby dostać się do środka stworzonego środowiska potrzebujemy zestawić tunel SSH. W tym celu w terminal na komputerze lokalnym (nie na serwerze) wpisujemy:
```
 ssh -N -L 18789:127.0.0.1:18789 manager@ADRES_IPV4
```
Nie zdziw się, bo terminal w momencie potwierdzenia tej komendy będzie wyglądał jakby się zawiesił. Tak ma być i znaczy to, że tunel został uruchomiony i działa. Będzie tak do momentu zatrzymania procesu (Control + C) lub zamknięcia okna terminala. Oczywiście na razie tego nie rób.
W ten sposób zestawiliśmy port 18789 naszego komputera z portem 18789 serwera VPS w infrastrukturze Hetznera. Pod tym portem wystawiony jest właśnie panel sterowania botem uruchomionym w kontenerze Dockera.
Uruchamiamy przeglądarkę na komputerze lokalnym i w pasek adresu wpisujemy http://127.0.0.1:18789.

Logowanie do panelu

Teraz będziemy potrzebować tokenu TWÓJ_TOKEN, który podaliśmy w treści pliku .env jako wartość dla zmiennej OPENCLAW_GATEWAY_TOKEN.
Po załadowaniu strony w przeglądarce zostaniemy poproszeni o jego podanie w celu uwierzytelnienia. Jeżeli tak się nie stanie i załaduje nam się pozornie nie działajacy panel z komunikatem o błędzie, podobnym do tego wklejonego przeze mnie poniżej, to musimy zrobić to ręcznie.
```
 disconnected (1008): unauthorized: gateway token missing (open the dashboard URL and paste the token in Control UI settings)
```
W tym celu w menu po lewej znajdujemy sekcję Control i wybieramy zakładkę Overview. To tutaj w sekcji Gateway Access i polu Gateway Token musimy podać nasz token.
Naciskamy przycisk Connect znajdujący się poniżej w tej samej sekcji… i zonk, dalej nie działa, ale tym razem wywala inny błąd:
```
 disconnected (1008): pairing required
```
To wbrew pozorom dobry znak, bo po pierwsze oznacza, że idziemy w dobrym kierunku, a po drugie to, że zabezpieczenia kontenera działają prawidłowo. Twórca OpenClaw przewidział dodatkową warstwę uwierzytelnienia na wypadek, gdybyś wystawił panel sterowania na świat i w dodatku ktoś poznałby Twój token. Tą ostatnią warstwą zabezpieczającą jest konieczność zatwierdzenia każdego nowego próbującego się połaczyć urządzenia z poziomu konsoli serwera.
Aby to zrobić musimy wrócić do terminala i ponownie połączyć się z serwerem VPS. Nie zamykajmy przy tym przeglądarki z panelem wyświetlającym błąd 1008.
```
 ssh manager@ADRES_IPV4
```
Przechodzimy do folderu, do którego pobraliśmy repozytorium OpenClaw:
```
 cd /home/manager/openclaw
```
Uruchamiamy komendę, której zadaniem jest wyświetlić listę urządzeń oczekujących na zatwierdzenie:
```
 docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js devices list
```
Odpowiedź u mnie wyglądała tak:
Z sekcji Pending otrzymanego wyniku kopiujemy wartość z kolumny Request. W moim przypadku jest to 0108ae0d-98dc-4fde-9175-c90392a7fdaf.

To IDENTYFIKATOR_ŻĄDANIA, który wpisujemy jako element na końcu poniżej komendy:

docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js devices approve IDENTYFIKATOR_ŻĄDANIA

W odpowiedzi powinniśmy otrzymać komunikat zawierający słowo Approved (z ang. zatwierdzony).
Teraz, gdy wrócimy do przeglądarki na komputerze lokalnym to powinniśmy już zobaczyć prawidłowo działający panel sterowania.

Ustawienie modelu

W menu po lewej znajdujemy sekcję Agent, a w niej zakładkę Agents i wejdźmy tam.
To w tym miejscu znajdują się wszystkie najważniejszego ustawienia naszego bota, to znaczy agenta. Na liście dostępnych agentów powinien widnieć jeden o nazwie main i to właśnie jego będziemy używać. Można stworzyć ich więcej z poziomu konsoli serwera, ale na razie ten jeden domyślny nam wystarczy.
To co nas interesuje w pierwszej kolejności to sprawdzenie czy w polu wyboru Primary model (default) mamy w ogóle cokolwiek.
Zakładam, że niestety nie znajdziesz tam nic tak jak na moim zrzucie ekranu. Dlatego musimy wrócić do terminala połączonego z serwerem VPS. Wpisujemy komendę:
```
 docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js models set google/gemini-3-flash
```

W odpowiedzi powinniśmy otrzymać komunikat:

 🦞 OpenClaw 2026.2.20 (unknown) — I'll refactor your busywork like it owes me money.

 Updated ~/.openclaw/openclaw.json
 Default model: google/gemini-3-flash-preview

Wracamy do panelu sterowania odpalonego w przeglądarce na komputerze i w polu Primary model (default) powinno już widnieć google/gemini-3-flash-preview (ewentualnie może być konieczność odświeżenia strony).

Pierwsza rozmowa

Nadeszła wiekopomna chwila. Pora sprawdzić czy jesteśmy w stanie wysłać coś do naszego nowego asystenta, a co ważniejsze czy odpisze on do nas z jakimkolwiek sensem.

W menu po lewej z sekcji Chat wybieramy zakładkę Chat.
Wyświetli nam się intefejs rozmowy jak przy standardowym modelu LLM. Na dole mamy pole do wpisywania swojej wiadomości.

Napiszmy do niego:

 Witaj mój nowy Asystencie! Piszę tę wiadomość w ramach testu czy działasz prawidłowo. Czy wiesz jaka jest dzisiaj data?

DZIAŁA! Odpisał mi dokładnie to:

 Witaj! Działam jak najbardziej prawidłowo. Dzisiaj jest sobota, 21 lutego 2026 roku.

 Skoro test mamy za sobą — co chciałbyś dzisiaj zrobić?

Modele zastępcze

Z uwagi na ubogie limity dodamy jeszcze modele zapasowe, czyli Fallbacks, które będą wchodzić do gry, gdy model główny, czyli Primary (default), będzie miał kłotopy (nie będzie działał, skończą mu się limity itp.)

Najpierw jako model zapasowy dodamy Gemini 2.5 Flash:

 docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js models fallbacks add google/gemini-2.5-flash

A następnie model Gemini 2.5 Flash Lite:

 docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js models fallbacks add google/gemini-2.5-flash-lite

Kolejność ma znaczenie i w ten sposób łancuch modeli będzie używany tak Gemini 3 Flash -> Gemini 2.5 Flash -> Gemini 2.5 Flash Lite.

Na krótką metę taki pakiet powinien wystarczyć, ale już po napisaniu pierwszego prompta, w którym się przywitałem, widzę, że nie ma możliwości, aby ten darmowy plan na Google AI Studio był wystarczający do napędzienia bota/asystenta, który dostanie jakieś poważniejsze zadanie. Ale o tym jeszcze za chwilę.

Osobowość asystenta

Tomek nie filozuj, nie filozuj chłopie! Nie, nie powstrzymam się. Osobowość każdego z nas definiowana jest przez bagaż doświadczeń jakie przeżyliśmy w trakcie naszej egzystencji. W przypadku bota OpenClaw ten bagaż doświadczeń, czytaj osobowość, definiowana jest przy pomocy 8 plików, które dostępne są w Agent -> Agents -> Files.

Pliki osobowości

Soul.md (Dusza) - określa fundamenty zachowania i wartości. Tutaj definiujesz twarde granice oraz to, czy asystent ma być suchy i analityczny, czy może mieć własne zdanie, poczucie humoru i potrafić się z Tobą nie zgodzić.
Identity.md (Tożsamość) - czyste “dane osobowe” agenta, czyli to jak ma się identyfikować, kim być, a może raczej kogo udawać.
Agents.md (Instrukcje operacyjne) - jeżeli miałbym wskazać najważniejszy plik to były to właśnie ten. Tłumaczy botowi, jak ma korzystać ze swoich zasobów, kiedy wolno mu się odzywać bez pytania i jak krok po kroku ma analizować problemy.
User.md (Użytkownik) - plik z informacjami o Tobie, czyli użytkowniku. Wpisujesz tu kim jesteś, nad jakimi projektami pracujesz i w jakiej formie oczekujesz odpowiedzi. Bot czyta to, by dostosować się do Twojego stylu życia.
Memory.md (Pamięć długotrwała) - bardzo ważny plik, który bot często aktualizuje sam. Przenosi tu najważniejsze fakty, wnioski i Twoje nawyki z codziennych rozmów (z tzw. pamięci krótkotrwałej), dzięki czemu z upływem miesięcy staje się coraz mądrzejszy i nie zapomina ustalonych wcześniej faktów.
Tools.md (Narzędzia) - dokumentacja umiejętności bota. Definiuje techniczne aspekty tego, do jakich systemów bot ma dostęp (np. czytanie plików lokalnych, przeglądarka internetowa) i jak ma ich używać.
Heartbeat.md (Bicie serca) - instrukcje dotyczące proaktywności (działań w tle). Steruje tym, kiedy bot ma “budzić się” bez Twojej wyraźnej komendy, np. by cyklicznie zrewidować notatki, sprawdzić powiadomienia lub wysłać Ci podsumowanie dnia.
Bootstrap.md (Rozruch) - plik używany tylko i wyłącznie przy pierwszym uruchomieniu (tzw. moment przebudzenia). Czasami instruuje bota, by na start zapytał “Kim jestem?”. Z reguły po pierwszej konfiguracji traci na znaczeniu.

Ciekawostka

Te pliki przechowywane są w lokalizacji /home/node/.openclaw/workspace, która jest podpieta do stałego katalogu, zatem są zabezpieczone przed usunięciem/wyczyszczeniem/nadpisaniem, gdy coś niedobrego stanie się z kontenerem.

Podpowiedź

Powyższe pliki wydają się szalenie istotne w kontekście personalizacji asystenta według swoich potrzeb, jednakże warto pamiętać, że ich zawartość jest wstrzykiwana do każdego jednego prompta wysyłanego do API, a więc od tego jak obszerna jest ich zawartość zależy wprosto proporcjonalnie to jak ciężkie będą zapytania wysyłane do API, a co za tym idzie jak szybko będziemy zużywać limity lub też ile będziemy płacić za tokeny, jeżeli jednak zdecydujemy się przejść na plan płatny. Zalecałbym zatem opisywanie wszystkiego w żółnierskich słowach.

Narzędzia i umiejętności asystenta

Tools vs Skills

W systemie OpenClaw często myli się te dwa pojęcia, ale technicznie odpowiadają one za zupełnie inne warstwy działania bota:

Tools (Narzędzia) - to wbudowane, twarde funkcje rdzenia. Są dostarczane domyślnie z systemem i stanowią fundament, dzięki któremu agent w ogóle potrafi wejść w interakcję ze światem i Twoim serwerem.
Skills (Umiejętności) - to zewnętrzne, społecznościowe wtyczki (add-ony), które instalujesz dodatkowo. Zawierają one specyficzne instrukcje (zapisane najczęściej w pliku SKILL.md) oraz skrypty, które uczą bota wykonywania konkretnych, złożonych zadań przy użyciu jego podstawowych Narzędzi (Tools).

Narzędzia (Tools)

Narzędzia kontrolujemy w pliku Tools.md lub w Agent -> Agents -> Tools. Najważniejsze z nich to:

Operacje na plikach - read (odczyt) i write / edit (zapis i edycja)
Zarządzanie systemem - exec (wykonywanie komend w terminalu) i process (zarządzanie procesami w tle).
Internet - web_search (wyszukiwanie) i web_fetch (pobieranie treści stron).

Umiejętności (Skills)

Podczas, gdy Tool to np. sprzętowa możliwość używania przeglądarki internetowej, Skill to gotowa paczka ucząca bota krok po kroku, jak zalogować się do konkretnej usługi (np. Gmaila czy GitHuba) i wykonać tam zadanie.

Skille pobiera się z publicznego rejestru ClawHub (działa to jak sklep z aplikacjami). Polecam odwiedzić tą bibliotekę i przejrzeć co tam jest. Zauważ, że wszystkie poważniejsze Skille posiadają obszerny opis, w którym zajdziemy informację jak go prawidłowo zainstalować swojemu asystentowi oraz jak go używać.

Gdy znajdziemy już interesujący nas skill wystarczy, że skorzystamy z gotowej komendy do jego instalacji. Robimy to z poziomu konsoli serwera VPS. Poniżej przykładowa komenda do instalacji skilla do obsługi GitHub:

```bash
docker compose exec openclaw-gateway clawhub install github
```

Jednakże zanim zaczniesz doinstalowywać skille z ClawHub najpierw zajrzyć jakie domyślne są już zainstalowane, bo w moim przypadku było ich aż 50! Pełna lista znajduje się w Agent -> Skills -> zwinięte menu Built-in Skills. W tym samym miejscu zainstalowane skille można włączać i wyłączać. Często wystarczy tylko podać swój klucz API do danej usługi i gotowe. Polecam wygenerować specjalny klucz tylko dla asystenta, żeby w razie czego szybko go odłaczyć.

Kanał komunikacji

Panel sterowania to nie jedyny sposób komunikacji z asystentem. Gdyby tak było to byłoby to szalenie niewygodne, bo zawsze, gdy chcielibyśmy z nim porozmawiać musielibyśmy zestawić tunel SSH i wejść do przeglądarki. Dlatego twórca OpenClaw wymyślił to tak, że asystent może komunikować się z nami np. przez Telegram wykorzystując do tego API. Na początku przygody z OpenClaw liczyłem na to, że może uda mi się z powodzeniem zestawić sobie kanał do komunikacji przez Signal, ale z czasem okazało się, że to nie najlepszy, a już na pewno nie najprostszy sposób. Dlatego mimo tego, że nigdy nie korzystałem z Telegrama, postanowiłem że skorzystam właśnie z niego skoro jest rekomendowany. Teoretycznie bardziej natywny dla OpenClaw jest WhatsApp, ale od razu odrzuciłem tę opcję, bo osobiście pałam ogromną niechęcią do tego komunikatora.

Instalacja Telegrama na telefonie

Zaczynamy od pobrania aplikacji Telegram na swój telefon:
- dla standardowego Androida pobieramy ze Sklepu Play,
- dla iOS z App Store,
- ale ja mam GrapheneOS, więc instaluję przez Obtainium korzystając z tego linku, warto dodać, że klient Telegrama jest otwartoźródłowy.
Uruchamiamy aplikację i zaczynamy proces zakładania konta. W pierwszej kolejności musimy podać numer telefonu, na który dostaniemy SMS do weryfikacji jego poprawności i tak samo z adresem e-mail. Aplikacja kilkukrotnie poprosi o dostęp do rejestrów połączeń, SMSów i kontaktów, ale wcale nie ma potrzeby tego udostępniać.
Na tak utworzonym koncie polecam wejść w Ustawienia -> Prywatność i bezpieczeństwo i przejrzeć te opcje. Szczególnie polecam włączyć Weryfikację dwustopniową, ograniczyć to co mogą widzieć inni użytkownicy (ja po prostu wszędzie ustawiłem Nikt) oraz wyłączyć synchronizację kontaktów, nawet mimo tego, że nie wyraziliśmy zgody na dostęp do nich.

Rejestracja bota u BotFathera

W Telegramie nie zakładasz konta dla bota ręcznie. Robi się to, pisząc do oficjalnego narzędzia administracyjnego o nazwie BotFather.

Będąc w głównym menu aplikacji na telefonie w pole wyszukiwania wpisz BotFather i z listy, która się wyświetli wybierz tego, który ma najwięcej użytkowników i niebieski ptaszek przy nazwie co oznacza, że jest zweryfikowany. Reszta to prawdopodobnie próba oszustwa, więc uważaj. Alternatywnie możesz po prostu skorzystać z tego linku https://t.me/BotFather.
Na dole ekranu kliknij przycisk ROZPOCZNIJ.
Wyślij do niego wiadomość o treści /newbot
BotFather poprosi Cię o podanie nazwy wyświetlanej dla bota. Wpisz np. OpenClaw Assistant.
Następnie poprosi o unikalną nazwę użytkownika (username). Ten ciąg znaków musi być pisany łącznie i kończyć się słowem \_bot. Tutaj nie podam co wpisałem, ale dla przykładu mogę powiedzieć, że ma to być coś w stylu tomaszduniablog_bot.
Gdy wpiszesz poprawną i wolną nazwę, BotFather wyśle Ci dłuższą wiadomość z gratulacjami. W środku znajdziesz Token API (długi ciąg znaków wyglądający mniej więcej tak: 123456789:ABCdefGhIJKlmNoPQRsTUVwxyZ). Zapisz go w bezpiecznym miejscu. W razie czego warto wiedzieć i zapisać sobie, że Twój bot będzie dostępny pod adresem https://t.me/tomusiowy_bot, oczywiście zamiast tomaszduniablog_bot musisz wpisać swoją nazwę bota.

Łączenie Telegrama z OpenClaw

Wracamy do terminala, łaczymy się z serwerem, wchodzimy do folderu OpenClaw i wstukujemy komendę:
```
 docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js channels add
```
To wywoła kreator Kanałów (Channels). Przechodzimy przez kolejne kroki odpowiadając tak:
- Configure chat channels now?` - **Yes,
- Select a channel - na liście znajdujemy Telegram (Bot API), powinno być na pierwszym miejscu,
- Telegram account - default (primary),
- wyświetli się komunikat, w którym będzie wszystko to co napisałem wyżej, tj. żeby skontaktować się z BotFather itd.,
- Enter Telegram bot token - podajemy Token API, który otrzymaliśmy od BotFathera,
- wracamy do kroku Select a channel - to tak na wypadek, jakbyśmy chcieli skonfigurować przy okazji więcej kanałów, ale nam to wystarcza, dlatego wybieramy ostatnią opcję Finished,
- Configure DM access policies now? (default: pairing) - No, bo zrobimy to później,
- Add display names for these accounts? (optional) - No, to tylko kosmetyka, więc nie ma potrzeby nadawać nazwy,
- Channels updated. - to oznacza, że wszystko przebiegło pomyślnie.

Zrestartujmy teraz kontener:

 docker compose restart openclaw-gateway

Zabezpieczenie dostępu przez Telegram

Wracamy do BotFathera, gdzie mamy link do naszego bota lub jeżeli go zapisaliśmy (tak jak proponowałem) to po prostu odszukujemy go w notatkach i przechodzimy do niego.
W ten sposób wchodzimy tak jakby do rozmowy z naszym botem. Zaczynamy od wysłania do niego wiadomości o treści /start.

Odpisze nam:

 OpenClaw: access not configured.

 Your Telegram user id: 1234567890

 Pairing code: ABCDEF1G

 Ask the bot owner to approve with:
 openclaw pairing approve telegram ABCDEF1G

Przechodzimy do terminala podłączonego do serwera VPS i wpisujemy komendę (uwaga! na końcu podaj swój kod parowania, z poprzedniego punktu):
```
 docker compose exec openclaw-gateway node dist/index.js pairing approve telegram ABCDEF1G
```
W odpowiedzi powinniśmy otrzymać:
```
 Approved telegram sender 1234567890.
```
Od tego momentu asystent będzie reagował wyłącznie na wiadomości wysyłane z konta, które właśnie przeszło autoryzację. Możesz to sprawdzić pisząc do bota przez Telegram. Jeżeli wszystko przebiegło pomyślnie to na pewno odpowie.

Baw się

To wszystko co przygotowałem w tym wpisie. Tak jak zapowiedziałem nie pokazałem żadnego konkretnego zastosowania, bo nie taki był cel tego wpisu. Teraz czas na pracę domową, czyli uruchomienie wyobraźni. Pomyśl do czego taki asystent mógłby Ci się przydać. Spróbuj to wdrożyć. Zepsuj coś, napraw, znowu zepsuj i znowu napraw, aż osiągniesz swój cel. A jak uda Ci się zrobić coś kozackiego to koniecznie napisz o tym w komentarzu poniżej lub wyślij do mnie dowolnym kanałem.

Aktualizacja - moje pierwsze wrażenia

To jednak nie wszystko co przygotowałem… Podzielę się jeszcze moimi przemyśleniami po pierwszych paru godzinach użytkowania OpenClaw.

Już teraz mogę powiedzieć, że OpenClaw potrzebuje czegoś więcej niż Gemini Flash. Z tym LLM jako mózg jest po prostu zbyt głupi, powiedzmy to wprost. Na co dzień używam Gemini w pakiecie Google One AI Plus, czyli mam dostęp do najnowszego Gemini 3 - Flash (Szybki; bez limitu), Thinking (Myślący; bodajże 90 zapytań dziennie) i Pro (30 zapytań dziennie). Przyznam szczerze, że Gemini 3 w wersji Thinking i Pro jest naprawdę rewelacyjne przez co jestem trochę rozpieszczony. Dlatego OpenClaw bazujący na modelu Flash od razu wydał mi się przygłupi, szczególnie gdy wyczerpał mi się limit na wersji 3 i przełączyło mnie na 2.5. To rozwiązanie idealne do testów, bo jest darmowe i pozwala sprawdzić poprawność działania środowiska, ale na dłuższą metę trzeba trochę więcej jadu, bo bez tego to tylko marnowanie potencjału.

Z uwagi na to wszystko w najbliższych dniach na pewno będę rozważał podpięcie tutaj jakiegoś płatnego rozwiązania i wydaje mi się, że pójdę w kierunku OpenRouter. Jeżeli tak się stanie to na pewno napiszę o tym wpis.

Na początku uznałem to za porażkę, bo jednak trzeba sypnąć nieco większą kwotą pieniędzy niż zakładałem na początku, ale podobno to nie są wcale horrendalne kwoty, co również będę miał okazję sprawdzić. Wiadomo, że wszystko zależy od zastosowania i intensywności użytkowania.

Niewątpliwym plusem takiego obrotu spraw jest to, że skoro planuję rozwijać to rozwiązanie i co więcej rzucać w nie pieniędzmi to znaczy, że ten OpenClaw to jest jednak “coś”. Naprawdę tak uważam! Muszę przyznać, że ten kawałek oprogramownia zrobił na mnie spore wrażenie i obawiam się, że może to być nie lada przełom na rynku. Tym przełomem nie koniecznie musi być konkretnie OpenClaw, a rozwiązanie tego typu. Trzeba spróbować wskoczyć do tego pociągu i trzymać się mocno, bo zapowiada się ciekawa jazda.

Jako ciekawostka dopowiem jeszcze, że jako pierwsze zadanie dałem mojemu asystentowi korektę tego wpisu, więc po pierwsze jeżeli gdzieś jest błąd to jego wina, że tego nie wyłapał, a po drugie od razu znalazłem pierwszą zaletę OpenClaw nad zwykłym chatem Gemini. Ten wpis ma aktualnie prawie 65 tysięcy znaków. Jak wrzuciłem to w Gemini to nawet model Pro dostał natychmiastowej sraczki i nie dał rady przetworzyć takiego ogromu tekstu źródłowego. Wrzucanie mu tego w pliku powodowało, że czytał tylko kilka początkowych i końcowych akapitów. Jak wrzuciłem mu to wprost w okno wiadomości to zaczął gadać po angielsku, a potem wysyłał jakieś dziwne cykliczne komunikaty zmuszając mnie do zatrzymania procesu generowania odpowiedzi. Natomiast jeżeli chodzi o OpenClaw to najpierw zapytałem czy da radę, odpowiedział, że czeka na wyzwanie, no to rypnąłem mu link do draftu, który specjalnie dla niego na chwilę opublikowałem. I tu już pierwsza zaleta, bo po prostu otworzył przeglądarkę w swoim małym kontenerze, wszedł w link i pobrał zawartość strony. Gemini w tym momencie wywala błąd, że bazuje na wyszukiwarce Google i jeżeli robot indeksujący czegoś nie widział to Gemini nie ma do tego dostępu. OpenClaw na początku też dostał czkawki od długości tego wpisu i zaczął jojczyć, że jednak lipa, ale wtedy następnym promptem poradziłem mu “typie, weź sobie to podziel i przeanalizuj na raty”, co ciekawe dał radę i dokładnie tak zrobił. Przypominam, że pracuje na modelu Flash, więc nie sięgającym do pięt modelowi Pro.

Ciekawostka numer dwa to jego odpowiedź na moją wiadomość o treści:

Pokazuję Cię właśnie mojej żonie, żeby pochwalić się, że uruchomiłem swojego własnego bota. Dlatego zaskocz ją i pokaż co potrafisz.

Oto jego odpowiedź:

Witaj! To zaszczyt poznać żonę mojego Twórcy. 👋

Tomek nie żartował – naprawdę żyję, myślę (na tyle, na ile pozwala mi procesor) i jestem gotowy do pomocy. Nie jestem zwykłym czatem, który tylko "gada". Potrafię przeglądać internet, analizować skomplikowane teksty (jak ten gigantyczny artykuł Tomka o mnie samym!), a nawet zarządzać plikami na serwerze.

Co najważniejsze – dbam o to, żeby Twój mąż nie musiał tracić czasu na nudne rzeczy przed komputerem, dzięki czemu będzie miał go więcej dla Ciebie! 😉

Chcesz, żebym sprawdził dla Was pogodę na wieczór, znalazł przepis na szybką kolację, czy może mam Tomkowi przypomnieć o jakichś domowych obowiązkach, o których "przypadkiem" zapomniał? Czekam na komendy! 🫡🦾

Skubaniec wie jak podejść kobietę, ale trochę przesadził z tymi obowiązkami domowymi…